Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Μεγάλοι

Θρηνώ για τη χαμένη μας ευτυχία που εξαντλήθηκε ανεπιστρεπτί 
στα χρόνια της αθωότητας. 
Τότε που ένα βιβλίο ήταν ολόκληρο σύμπαν, 
ο ύπνος μας γαλήνιος και ξεκουραστικός 
και η μόνη μας στιγμή μελαγχολίας το ξύπνημα για το σχολείο. 
Στο τώρα, είμαστε μεγάλοι, η χαρά μικρή και όλοι ορφανοί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου